Στοχασμοί

ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ

      Τέχνη είναι η εσωτερική ανάγκη για τη δημιουργία ενός ωραίου πράγματος, συνήθως χωρίς πρακτική σημασία και χωρίς να επιβάλλεται η δημιουργία του από άλλο άτομο παρά μόνο από την ορμή του ίδιου του καλλιτέχνη. Ο δημιουργός δεν πρέπει να αποσκοπεί σε υλικά οφέλη και αν νιώθει ότι μπορεί να ζήσει χωρίς τη δημιουργία αυτή, καλό θα ήταν να μην την αρχίσει ή να τη διακόψει. Η δημιουργία υπαγορεύεται στο δημιουργό από μια εσωτερική φωνή που  διατάζει και απαιτεί από τον καλλιτέχνη να θυσιάσει τα πάντα, ή έστω να τα τοποθετήσει σε δεύτερη μοίρα έως τη διεκπεραίωση του έργου του.

ΤΟ ΔΡΑΜΑ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΤΕΧΝΗΣ

      Η εξέλιξη της τεχνολογίας και η ψηφιακή εποχή απειλούν την παραδοσιακή τέχνη. Παλαιότερα η τέχνη δεν είχε μόνο την καλλιτεχνική αξία αλλά ήταν και περισσότερο χρήσιμη και πρακτική. Πριν την ανακάλυψη της φωτογραφίας όλοι ήθελαν ένα πορτραίτο. Ο άνθρωπος έχει μεγάλη ανάγκη την εικόνα. Ψυχαγωγεί, τέρπει τις αισθήσεις του, δίνει την αίσθηση της παρουσίας και απαλύνει το δυσάρεστο συναίσθημα της μοναξιάς. Ο σύγχρονος άνθρωπος βομβαρδίζεται πλέον από ποικίλες εικόνες καθημερινά. Τηλεόραση, λαμπερά περιοδικά, ψηφιακούς δίσκους, υπολογιστές. Δεν έχει πλέον την άμεση ανάγκη της ζωγραφικής. Θεωρείται πλέον μόνο είδος πολυτελείας, εκτιμάται σαν κάτι χειροποίητο και ενδιαφέρει μόνο πλούσιους φιλότεχνους, που και αυτοί αγοράζουν μόνο από ορισμένους ‘καλλιτεχνικούς’ κύκλους. Η οικονομική κρίση φυσικά έχει χειροτερέψει την κατάσταση. Κανείς δε διαθέτει χρήματα πια για πίνακες. Παλαιότερα, πριν την εποχή της τεχνολογίας,  ένας άνθρωπος -αν ζούσε και μόνος- θα  αισθανόταν πολύ ευχάριστα όταν κοιτούσε έναν πίνακα με ένα αγαπημένο τοπίο ή το πρόσωπο… Τότε η τέχνη -αν όχι και πρώτη-ήταν μία ανθρώπινη ανάγκη… Τώρα πια η τέχνη αντικαταστάθηκε με προϊόντα που την προσομοιάζουν, όμως δυστυχώς δεν είναι τίποτα άλλο παρά προϊόντα μαζικής καταναλώσεως και διασκεδάσεως όπως η τηλεόραση, τα ηλεκτρονικά παιχνίδια, η ψηφιακή τέχνη και φωτογραφία. Όλα αυτά βέβαια έχουν πλήξει περισσότερο τη τέχνη της ζωγραφικής γιατί τέχνες όπως η μουσική ή ο κινηματογράφος είναι πιο άμεσες και μαζικές. Η αδιαφορία των ανθρώπων για την τέχνη έχει βλάψει το χαρακτήρα πολλών καλλιτεχνών. Έχουν γίνει κυκλοθυμικοί, επιθετικοί, απότομοι, αποξενωμένοι. Έχουν απογοητευθεί, έχουν οργή μέσα τους γιατί βλέπουν ότι η αξία τους δεν αναγνωρίζεται… Κάποιοι αναγκάζονται να εμπορευματοποιήσουν υπερβολικά την τέχνη τους για να ζήσουν ή καταφεύγουν σε αναγκαστική βιοποριστική εργασία, συχνά άσχετη με το ταλέντο τους. Ο καλλιτέχνης δεν αποδίδει αν δεν έχει οικονομική άνεση. Δε θα πρέπει να αγχώνεται για την καθημερινή ανάγκη. Θα πρέπει να έχει λύσει το οικονομικό του πρόβλημα αλλιώς η αναγκαστική εργασία τον σκοτώνει. Αυτό είναι το δράμα της σύγχρονης τέχνης.